Вясною

Сярэдняя: 3.1 (7 галасоў)
Вясёлыя людзі — снуюць і гамоняць,
        Відаць, і ў іх сэрцы вясна,
I горкія думкі галоў іх не клоняць,
        Ім доля прыхільна, красна.

Цаны куску хлеба не знаюць, шчасліўцы,
        I голаў аб тым не баліць,
Як будзе багатая пожня на ніўцы,
        Як заўтрашні дзень перабыць;

Ці будзе прытулак звярэджаным плечкам,
        I ногі куды панясуць
Іх цела худое: ці к мору, ці к рэчкам,
        I рукі каму прададуць,

Свабодныя рукі з патрэсканай скурай.
        Шчаслівец не знае таго,
Як гнецца галеча прад чорнаю бурай
        Няўдалага жыцця свайго.

А хто гэта ходзіць адзін стараною?
        Чаму вы не рады яму?
Чаму ён не з вамі? Чаму галавою
        Так нізка панік ён? Чаму?

Шчаслівыя людзі — як хвалі, што ў моры:
        Іх вецер узніме — бягуць,
I тое, прад чым пакланяліся ўчора,
        Пры ветры другім аплююць.
adidas

Май

Сярэдняя: 3.9 (11 галасоў)
Сышлі халодныя туманы, Заслоны шэрыя смугі, I недалёк ён, дзень жаданы, Сусветны госць наш дарагі. Як пасмы золата, праменні Бруяцца з сіняй глыбіні, I сеюць радасць поўнай жменяй Іх жыватворчыя агні. У ззянні песцяцца бярозы, Галлё спусціўшы да зямлі, I роняць сокі — шчасця слёзы — На заімшэлыя камлі. Вандроўнік-вецер выганяе На неба статка лёгкіх хмар, Ідзе ў абходы, аглядае Зямлю, як дбалы гаспадар. I ўсюды кіне сваё вока, Шушукне штосьці хвайнякам I падыхне, ды так глыбока, Паблёклым травам, лазнякам. Зямля ў надзеі ажывае, Глядзіць красуняй маладой. Ідзе жыццё насустрач Маю, Ідзе вясёлай грамадой. А разам з ім і мы ўсе чыста, Дзятва савецкіх гор, раўнін, Сустрэнем свята урачыста I скажам дружна, як адзін: «На барацьбу, народы свету! За намі смела крок у крок: Адна дарога ў нас і мэта — Дзень вашай волі недалёк!»Jordan

На полі вясною

Сярэдняя: 4.5 (40 галасоў)
Люблю я прыволле Шырокіх палёў, Зялёнае мора Ржаных каласоў. I вузкія стужкі Сялянскіх палос — Люблю цябе, поле, Люблю я твой плёс. Ігрушы старыя, Што ў жыце шумяць, Зялёныя межы, Далёкую гладзь. Люблю я дарогі, Што леглі між гор, Ўнізе пад гарою Ручча разгавор. Люблю я узгоркі, I насып-курган, I сіняй далечы Празрысты туман... Люблю пазіраць я На поле вясной, Як ветрык жартліва Плыве збажыной. Калышацца жыта, Радамі бяжыць, А хваля паветра Дрыжыць і дрыжыць... Люблю я прыволле Шырокіх палёў, Зялёнае мора Буйных каласоў.adidas

Музей Якуба Коласа

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі