Якуб Колас

Ні буры, ні віхры, ні чорныя годы
       Яго не здалелі;
У сказах-былінах, у думах народа
       Жыве Руставелі.
У чыстых крыніцах натхнёнага слова,
       У песеннай трэлі,
Для вечнасці, спетай баянам сурова,
       Жыве Руставелі.
У ясных зарніцах пяснярскага дару,
       Што ў далях ірдзелі,
У гуках дзівосных, у казачных чарах
       Жыве Руставелі.
У строфах пра «Віцязя ў тыгравай шкуры»,
       Якіх шчэ не мелі,
У вобразах яркіх, ярчэй ад лазуры,
       Жыве Руставелі.
У светлых імкненнях, чым сэрца людское
       Гарыць і гарэла,
У шуме змагання, у цішах спакою
       Жыве Руставелі.
Цудоўныя струны у Грузіі роднай
       Даўно празвінелі,
Пад сонцам савецкім народам свабодным
       Расцвіў Руставелі.